طبق قانون وزارتخونه، رزیدنتهای سال 4 جهت پوشش مناطقی که کمبود نیروی متخصص دارن، یه ماه از سال رو باید تو یکی از بیمارستانهای شهرهای محروم کشور به خدمت بپردازن. با اینکه قانون خود وزارتخونه میگه که رزیدنت باید 8 شب کشیک بده و فقط درمانگاه صبح رو کاور کنه، کسی عملا به این قانون اهمیت نمیده و همه چی توافق بین رییس بیمارستان و خود فرده که میتونه به یک ماه بیتوته تمام و یا یک هفته ختم بشه...

ماه آبان نوبت من و یکی از دوستام بود که به خدمت مقدس طرح یک ماهه اعزام بشیم. چهار تا شهر بهمون پیشنهاد شد. معیار من برای انتخاب شهر این بود که 5شنبه ها و جمعه ها بتونم برگردم خونه و یه استراحتی بکنم... شهر س نزدیکترین شهر به من بود اما خیلی زود حذف شد. علتش هم برخورد کاملا زشت و خودخواهانه‌ای بود که رییس بیمارستان با پزشکای قبلی داشت- در فرصتهای بعدی حتما در موردش می نویسم- تو شهرهای باقیمونده، شهر ب بهتر به نظر می رسید. رییس بیمارستان رفتار خوب و منطقی داشت و با توجه به فاصله زیادی که داشت قول برگشت هر هفته با هواپیما رو بهم داد و قول هم داد که وقتی ظریب کای جدیدشون اومد - نیروی متخصص-  دیگه با من کار نداشته باشن...

شهر ب بیست هزار نفر جمعیت داره و جزو مناطق 5/3 کشوری حساب میشه. بیمارستان 20 تختخوابی با اورژانس خلوت. متخصص زنان و متخصص اطفال هم داره...

بالاخره ما راهی شدیم... اما....

شریط همیشه اونجوری نیست که میشنوی!!!

منتظر خبرهای بعدی باشید!!!!!



تاريخ : جمعه ٥ آبان ۱۳٩۱ | ۱:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : Meri Monti | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.